Жетпіске жақындаған жанның денсаулығы сыр беретінін бастан кешіп жүрмін. Басқасын былай қойғанда, адамның «моторы» саналатын жүрек тұсым шаншып, маза бермеген соң, білетін кісілердің ақыл-кеңесімен Тараздағы дәрігер Анархан Әзімхановтың емдеу клиникалық мекемесінің табалдырығын аттағаным бар. Жарты ғасырға жуық көне кентте тұрғандықтан, белгілі кардиологтың аты-жөні мен абырой-атағына қанық-тұғынмын. Емхана басшысы Анакең мені мұқият тыңдап, қарамағындағы дәрігерлерге диагноз қойып, тиісті ем-дом қолдануды жүктеді. Өзі күн сайын емделушілерді аралағанда «ер азаматтың жүнжігені жарамас, көңіліңді көтеріңкі ұстауға тырыс, әлі-ақ аттай шауып кетесің» деп үмітімді үкілеп отырды. Сонымен «Жақсы сөз – жарым ырыс» дегендей әрі емдеуші дәрігерім Ли Елена Альбертовна сынды ақ желеңді абзал жанның қолы жеңіл болып, сондай-ақ, кезекші кардиолог Алтынбек Әбдіжәлілұлы, аға медбике Меруерт Қапалбаева, оның әріптестері Динара Сияқұлова, Наргиза Чиналиева, Қарлығаш Айтуғанованың біліктілігі һәм мейірбандығы арқасында оңалып кеткен жайым бар. Сөз реті келгендіктен, күндіз-түні қасымнан табылып, қамқор көңілмен өз міндет­терін адал орындаған санитар қарындастарым – Айнұр Оңғарбаева мен Гүлмира Арқабаеваға да айтар қариялық алғысым мол.

Әшірбек БАЙБАШОВ, ардагер-химик.