Өнерлі орда, аспаны ән, Жаңбыр – нұрмен жуынған – Көшіп кеттің, Астана – Жауһар Жетісуымнан. Алатаудан бата алған, Арқадағы қаламсың. Қаратаудан апарған, Қара мәрмәр қалансын. Ақтауымнан алынған, Ақтастарым көрінсін. Көкшетаудан шағылған, Көк тастармен өрілсін. Асқақ тұрған қалпы – айбын, Айбатымен танылсын. Ағашынан Алтайдың, Айшықты есік салынсын. Әміриаттан алғызған, Асыл шамдар ілінсін. Ұсталарға салғызған, Ұлы сесі білінсін. Аппақ Есіл аққанда, Айдың нұры ашылсын. Ай орнына батқанда, Күннің нұры шашылсын. Бір қарағай, бір емен, Орманымдай созыл сен. Көктен медет тілеген, Қолдарымдай созыл сен! Береке бол халқыма, Әулетіме кие бол. Сәулеттеніп жарқыра, Дәулетіме ие бол! Ұқсап ыстық құшаққа, О шетің мен бұ шетің. Ақсұңқардай ұшақтан, Ақылдылар түсетін. Астана бол, аман бол, Ақылман бол, амал бол. Тайсалатын тәмам қол, Тәуелсіздігіме қамал бол! Қара өлеңім жететін, Қайда барсын ол да ұзап? Жалғыз – менің мемлекетім, Жан далам да жалғыз-ақ. Өс, Астана, өркенде, Көзіңде – байтақ жерұйық. Бүгін де және ертең де, Ел мүддесінен не биік?!  

Күләш АХМЕТОВА, ақын, ҚР Мемлекеттік сыйлығының лауреаты.