Жасалу жолы да оңай. Қыстың күндері семіз соғым етінен кейін кісілерге «ет – етке, сорпа – бетке» деп кесе-кесе сорпа әкеледі. Осы ыстық сорпаға бір түйір мұз тастап жіберсе, ыстық пен суық араласып, сорпаның дәмі де өзгереді. «Томыртқа» деп осыны айтады. Бұл әрі тағам, әрі шөл басатын сусын. Қазір тоя жеген тамақтан соң ішіп жүрген газдалған сусындардан он есе артық әрі пайдалы. Бұрынырақта тұрмыстағы қыз өз елін, жерін, дәстүрін сағынғанда: «Жоқ бізге енді омыртқа, көзден ұшты-ау томыртқа» деп қамыққан екен.