1967 жылы Сарысу ауданы Талас ауданынан бөлініп, өз алдына қайта отау тігеді. Үйсіз-күйсіз Байқадам ауылына қоныс аударған Есекең отбасымен орыстың ескі сарайында тұрады. Әйелі Тамара еш қамсыздау еркін жүретін Есекеңе ренжіп: – Сенің жүрісің мынау. Бір күні мына жаман сарай құлап, бала-шағамызбен астында жаншыламыз ғой, – дейді. «Жаншыламыз ғой» деген суық сөзді естігенде Есекеңнің тұла бойы шымырлап кетеді. Содан отыра қалып, аудандық партия комитетінің бірінші хатшысы Ұзақбай Сыздықбаевқа бір ауыз өлеңмен арыз-хат жазып жібереді: «Орыстың сарайын ыстадым, Немістің сарайын қыстадым. Көше-көше түк қалмады алашадан, Көшуден ығыр болды бала-шағам». Апта өтпей Ескерместі аудандық атқару кеңесінің төрағасы Қырықбай Асанов шақырады. Есіктен ене берген Есекеңе Қырекең гүр етіп: – Әй, ақын, алашаңды, бала-шағаңды сүйрет те, Амангелді көшесінің аяғындағы жаңадан салынған үйге кіріп ал. Оған менің хатшым Елгенбаев егелік етіп жүр еді. Десек те, өлеңді өлтіріп жазған екенсің,-деген екен.

Майлыбай СМАҒҰЛОВ