Дәстүр ме, дарақылық па?
Жақында әлеуметтік желілерде қалыңдыққа қалың мал беруге қатысты қызық бейнекөрініс тарады. Онда келін алып жатқан бір ата-ананың қалың малға ақша, алтыннан бөлек оюлы жабуымен 10 түйе мен 10 жылқы беріп жатқаны жайлы айтылған. Артынша-ақ әлгі келін алып жатқан жақтың жақыны екенін айтқан әйел кісінің аудиожазбасы да тарап, 10 түйе мен 10 жылқының ешқандай да қалың мал емес, құдаларға тарту етілген сый-сияпаттарды сәнсалтанатымен әкелу үшін жалға алынған ірі қаралар екені хабарланған. Алайда, құдалар алып келгендіктен көпшілік әлі де оларды қалың мал деп түсініп отыр.
Әдемі жабуымен көш түзеп, керуен құрып келген түйелер мен жылқылардың сән-салтанатын көрген кейбір кісілер келін алғанда осыны қайталауға тырысуы әбден мүмкін. Көп дәстүріміз осындайдан басталып, дарақылыққа айналып кеткені рас. Негізі ұлттық дәстүріміздегі қалың мал беру салты қандай еді?
Әрине, ертеде қазіргідей көлік болған жоқ, оның қызметін түйе, жылқы секілді ірі қара мал атқарды. Сол себепті құдалар осы ірі малдармен сыйсияпаттарын алып баратын. Шүкір, қазір айшылық жерлерге аз ғана уақытта жеткізеn көлік те, байланыс та дамыған заманда түйе, жылқылармен құдалыққа бару қаншалықты жөн? «Елді таңқалдырған құдалықты мен де істеймін, баламнан аямаймын» деп тыраштанатындар несиеге батқандардың қатарын тағы көбейтпей ме? Техника ғасырында керуендетіп барған құдалық дәстүр ме, дарақылық па? Сіз не дейсіз?..
Қайсар ҚАНАТҰЛЫ
Тараз қаласының тұрғыны.